हिमताल

बिहुँकोट एक सम्झना !

2011-09-07T02:22:00.000-07:00

क्षण क्षण सम्झनाको रेल

कुँदिरहेको नै हुन्छ

बालापनको मेरो गाँउबस्ती,घरगोठ

भीर र पाखोबारी हुँदै

साँच्चै !

अहिले त कच्ची सडक

गुडिरहेको होला -

कुनै यात्रु जिप

मेरो गाँउ हुँदै।

भेन्टिलेटरमा देश!

2011-05-29T02:02:00.000-07:00

जेठ १४ गते अर्थात

यो देशको अप्रिल फुल

आफ्नो आँगनमा फलेको हलुवावेद झैं

संविधानका सपनाहरु बाँडेर हामीलाई

कमरेडहरु निदाइरहे

महङ्गा पलङ्हरुमा

र भरिरहे अन्तराष्ट्रिय उडानहरु

राष्ट्रिय उडानको महँगीमा

छट्पटाइरहयो कर्णाली ब्लुज....

६२/६३को आन्दोलन,सहिदका सपनाहरु

सत्ताका सिंढीहरु बने कुलाङ्गारहरुलाई ।

राष्ट्रिय झण्डा फेर्नुपर्छ भन्ने

नयाँ कार्लमार्क्स पनि जन्मे

र जन्मे जातिय राज्यका पक्षपोषक गोमनहरु

रोग,भोक र सोकको अनन्त

चक्रव्यूँहमा अल्झिरहयो राष्ट्रिय विकास योजना,

अन्तरिम संविधानको

भेन्टिलेटरमा राखेर देश

डक्टरहरु/नर्सहरु हिंडे आ-आफ्नै घरतिर

र भुले श्रीमतीको नयाँ रेसिपीमा देश ।

यो देशका निरीह जनता अर्थात हामी

प्रतीक्षामा चिन्तित रहिरहयौं

नयाँ जीवन लिएर उठेको देश हेर्न ।

(अब भदौ १४ लाई पनि अप्रिल फुल नै बनाउने निश्चित प्राय: भैसकेको छ ।हेरौं कुलाङ्गारहरुले देशलाई कता लग्छन् ,जनताले नै लगाम लगाउँनुपर्ने कुदिन नआओस् कामना गर्नु सिवाय के नै गर्न सकौंला अहिलेलाई !!)

एउटा अर्को अपूर्ण कविता

2010-07-19T00:21:00.000-07:00

साक्षर मान्छे
मात्र पढ्न सक्छ - अक्षरहरु
मिलाउन सक्छ ऊ
हिसाबका जोड घटाउहरु
तर बुझ्न किमार्थ सक्तैन
अव्यक्त भावहरु
न त लथालिंग जीवनको जोड घटाउ
मिलाउन सक्छ कलमले
मान्छे जब फेर्न भ्याउँछ नयाँ लुगाहरु
विस्तारै घृणा गर्छआफूलाई इज्जत र न्यानो दिएको
पुरानो लुगा,
स्वार्थको पराकाष्ठा हो मान्छे
ऊ आफू बाँच्नका लागिअरुका आँसुहरु तन्तनी पीउँछ
र बनाउँछ घृणाका पर्खालहरु ।

तिम्रो सम्झना भित्र..(सूत्र काव्य- ९ )

2009-10-23T13:35:00.000-07:00

तिम्रो ओठको
तातो चुम्बनहरु सम्झेर
यत्तिखेर
यो एक्लो उदास साँझमा
कफी सेलाउँदैछु म
र,एस्ट्रेमा जल्दै गरेको
सिग्रेटको धूँवा
मडारिदैछ सिलिङ भरि
अनि तिम्रो सम्झनाका
यि छट्पटाईहरु साक्षी
बनिरहेका छन्
कविताहरुमा
यादको पहाड बनेर ।

दुई छोटा कविता

2009-10-07T05:50:00.000-07:00

(कविता एक)

मन भित्र नभेटेको
रमाईलो शहर खोज्न तिमी
सिमेन्टेड शहर भित्र छिर्यौ
र, सिक्यौ कृतिम हाँसो हाँस्न
कृतिम सुख किन्न
र कृतिम फूलको बास्ना लिन,
जसरी भूलबस्
फूलको खोजमा निस्केको माहुरी
पस्छ बगैंचा सम्झी
कुनै कृतिम फूलहरु बनाउँने
कारखाना भित्र-
र थुनिन्छ मृत्यु पर्यन्त ।

(कविता दुई)

मान्छे पाल्दैन
आफ्नो बगैंचामा
कुनै विषालु सर्प
तर लुकेर कतै
डस्छ त्यस्ले -
खेल्दै रमाईरहेका उस्का प्यारा
बालक सपनाहरुलाई।

लोरिया !

2009-09-01T03:30:00.000-07:00

लोरिया !
हामी यायावर नै त हौं
यो जगतमा ,
तिमी र म जन्मेको भूगोलको सीमा फरक भो
तर जिजीबिषाको एउटै रुप छ ,
अन्तर्कथाहरु मात्र फरक छन्
हामीले छोडेर हिंडेका छौं -
आ-आफ्नो घर ,गल्ली र देश
पराई भूमिको यो जीवन नियती भोग्न !
हाँस्यौं कति आफ्ना पीडा र बाध्यतालाई लुकाएर
रोयौं होला एकान्तमा कति
आँसुहरु दबाएर ,
लोरिया !
मैले सुनें -
तिमी आफ्नै मृत्युको खबर सुनेर
छट्पटाएको कुरा !
कसरी सह्यौ होली यो सब !
सुखमा त क्यान्सर लागेको जन्मदेखि नै हो
अब शरीरमा चढेछ
म स्तब्ध भएँ
र , तिम्रा बाँकी सपनाहरुसँग

धेरैबेर दुखीरहें ,
लोरिया !
मृत्युको बादलले जीवन घेर्यो
यो अस्वाभाविक मृत्युको कुरा!
किन बताउँछ विज्ञान ?
यो अकाट्य सत्य
तिमीले अर्कै रुपमा पायौ
हाँसो र मुस्कानको प्रकाशले
छोप्नु त्यस्लाई ,
बाँच्नु प्रत्येक दिन
जसरी बाँच्दछ
आफ्नो ऋतुकालमा गुलाब
सुन्दरता छरेर ....

(यो कविता कृष्ण थापा जीको 'रीत' मा डुब्नु र तैरनुको भाव हो ।जहाँ लोरिया(उहाँको फिलिपिनी

साथीलाई क्यान्सर भएको छ)ऊ जीवनको तीतो सत्य मृत्यु'लाई अगाल्न बाध्य छे ।जस्लाई अझैं

कति बाँच्नु छ भ्रमात्मक हाँसो लिएर यतै संसारिक मोहमा....)

वेश्या समय !

2009-08-29T06:45:00.000-07:00

जसरी साँट्छे
नयाँ नयाँ ग्राहक सँग वेश्या
प्रत्येक रात र दिन
त्यसरी नै साँट्छ समय -
सत्ता र शक्ति ।
वेश्यालयमा झैं
राजनीतिको पर्दा भित्र पनि
सधैं नाङ्गिन्छ मान्छे -
क्रय-बिक्रय हुन्छ मान्छे ।
समाजले तिरष्कृत गर्ने
वेश्या झैं
नेता तिरष्कृत छ हर गल्ली ,
चौक र बस्तीमा ,
वेश्या कसैलाई मायाका
गम्भीर वाचाहरु गर्दिन
तर नेता संवेदनशील वाचाहरु मात्र गर्छ
र निभाउँदैन कहिल्यै ,
त्यसैले वेश्या नेता भन्दा माथि छे
वेश्या बेच्छे आफूलाई
तर बेच्दिन सहिदका सपनाहरु
हिंड्दिन कुल्चेर क्रान्तिकारीका
आस्था र विचारहरुलाई
र ,ऊ जान्दिने
रणनीतिक छलकपटहरु.....
मात्र उस्लाई थाहा छ
वेश्याको धर्म ,
वेश्यालयमा उस्कालागि सधैं
गरम चिया बोकेर आउँने
सानो केटो प्रति
ऊ अगाध माया गर्छे
दया गर्छे
र , छातीबाट निकालेर
चियाको दोब्बर दाम दिन्छे
तर नेता उस्लाई
आस्थाको अबिर घस्ने आफ्नै
गरिब बस्ती सँग
दया राख्दैन ,
माया राख्दैन
ऊ सत्ता र शक्तिमा
पुगेपछि
वेश्याले पनि थुक्ने
इमान बेच्ने अर्को
वेश्या बन्छ ।

मान्छे ( लघु कविता - ७ )

2009-08-13T06:30:00.000-07:00

मान्छे कवि हो -
सोच् मग्न हुन्छ
आफू अघि उभ्भिएको
पहाड जस्तै ,
मान्छे आदिम कृषक हो -
सपनाहरुको खेती गर्छ
र उब्ज्याउँछ रङ्गीन सपनाहरु
इन्द्रेणी जस्तै ,
मान्छे खोज हो -
डुबेको सूर्यलाई
फेरि कोठामा बाल्छ
सिलीङ्को चिम जस्तै ,
मान्छे तागत हो -
जुध्छ संघर्षहरु सँग
हिंस्रक बाग जस्तै ,
मान्छे चाहना हो -
मनका बोझिल दु:खहरुबाट
मुक्ति खोज्छ
पिंजडाको सुगा जस्तै ,
मान्छे सबै थोक हो र केही होईन -
जलेर जाने
दुईमुठी खरानी जस्तै ।

पीपलु चौतारीको आत्मालाप

2009-08-13T05:28:00.000-07:00

जब उकाली चढेर

फर्कन्छन् बटुवाहरु
विसाउँछन् आफूलाई
सुस्केरा सँगै यहाँ
र छाडेर जान्छन् अनन्त : यादहरु
यही बाटो भएर
कति चेलीहरु हिंडे
तीजमा माईती
र फर्के खुशीका केही मीठा क्षणहरु
पोल्टामा संगालेर ,
कैयौ ठिटाहरु लागे यही बाट
रङ्गीन समपनाहरु बोकेर
प्रदेशतिर ....
कति भरियाहरुले
बिसाए केही क्षण दु:खको भारी
र पुछे पसिनाका नदीहरु
कैयौ बूढापाकाहरुले
सुनाउँदै बसे अतीतका कथाहरु यहाँ
र हेर्दै पावरफुल चश्माबाट
भागेर गएको आफ्नो वैश
टोलाईरहे ,
यहीबाट विहानै
भालेको डाँक सँगै
भागे कैयौ प्रेम जोडीहरु
र खाए सँगै मर्ने बाँच्ने कसम ,
म यहीबाट सुन्छु -
लाहूरेका दु:खका अन्त्यहिन कथा
र रोमाञ्सहरु.....
प्रत्येक वटुवालाई
विश्राम दिंदा
म सोच्ने गर्छु -
यस्को आयु कति होला?
फेरि कहिले फर्केला ऊ यो बाटो हुँदै ?
मैले देखेको छु -
कति गए यही बाटो
उदास मृत्यु धून ओकलेर...
कुनै वसन्तको घमाईलो दिनमा
कसैले झरेका मेरा पातहरु टिपेर
लेखेको थियो -
आफ्नी प्रेमीकाको नाउ
र मुस्कुराएको थियो आँफै सँग ,
म एक पीपलु चौतारी हूँ -
हरेक गाउँ , उकाली, ओराली
र देउरालीहरुमा हुन्छु -
निर्भीक उभ्भिएको
दु:ख - सुखको साक्षी ,
यहाँ आएर
फूल अक्षताले ढोग्नेहरुका लागि
म कुनै दैवीक रुप बनें
थकाई मेट्नेहरुका लागि
शीतल छहारी बनें,
प्रेमका कसम खानेहरुका लागि
मायाको साक्षी बनें
र , बनें बूढापाकाहरुले सुनाउने
कथाहरु जस्तो
एउटा आदिम चौतारी -
उनीहरुकै प्रतिविम्ब जस्तो ।

फेसबूकसँगको मेरो संवाद - २

2009-08-03T03:15:00.000-07:00

१.कस्तो सभ्यता भित्रायौं प्रजातन्त्र ,लोकतन्त्रको नाउँमा ???बन्द ,बन्द अनि बन्द । न त यिनीहरुलाई देश बनाउँनु छ । न देशको इज्जतको चिन्ता छ। माग्नेको देश ,भाडाका सिपाहीको देश मात्र बनाऔं यस्लाई ।भोलिका सन्ततीका लागि उचो शिर राख्ने काम नगरौँ । यस्तै बन्द र विनास हाम्रो पर्याय हो । ठिक बाँदर बन्यौं र देश नरिवल बन्यो यिनीहरुको हातको ।
15 June at 13:57 २००९ सन् , यूएई

२.आफ्नै देश भित्र भारतीय सशस्त्र सुरक्षा कर्मीहरुबाट जनता विस्थापित गर्नु , सीमा मिच्नु भनेको राज्यको उपहास गर्नु हो। अब नेपाली सेना ,सशस्त्र बल र माओवादी सेनालाई व्यारेकमा थुपार्ने र उफार्ने मात्र होइन व्यापक रुपमा सीमा सुरक्षार्थ खटाउँनु पर्छ। यत्ति बेला हामीलाई देशको सीमा दुखेको छ। सीमाबाँसीहरुलाई आज छुँदैछन् । एक गाँसबाटै शुरु गर्ने हो खान। देशै नरहे कुकुर बिरालोको यो झगडा , यो खेल कहाँ खेल्छौ ए! नेताहरु!
18 June at 16:04 २००९ सन् ,यूएई
३.धाइबा जी! यो काठमान्डौं छ नै यस्तो कहिले काही यस्ले बिरहको धून मात्र ओकल्छ । संघर्ष मात्रै प्रयाप्त हुँदैन यहाँ। मन खोज्छ आफ्नै जन्मथलो । जती बने यै खाल्डोमा मित्रहरु उनीहरुसँगको विछोडको डरले चटक्क छोड्न पनि सकिदैनँ ।यहाँ पनि छ सानो मायालु डेरा जस्ले संघर्षका आला दिनहरुमा ओत दिएको थियो।मन दुविधामा हुन्छ सधैं ।(धाइबा जीको काठमाण्डौं छोड्ने प्रसँग सँगै )
20 June at 14:21 २००९ सन् , यूएई

४.जीवन यस्तै छ , जसरी पनि चल्छ , जल्छ र फेरि निभ्छ। म खास् मा भावनाहरुको बैराग्य श्री पनि हूँ र यीनै भावनाहरुको सुन्दरलहरहरु वीच हराउँने अन्तर मनको यात्री पनि ।
20 June at 17:47 २००९ सन् , यूएई

५.मानवता हराउँदै जानुले समाज त्यस्तो निर्दयी र रुग्ण देखिदैछ ।बुद्धलाई मूर्तिमा मात्र चिन्नु र खोज्नुले यस्तो भएको हो ।
23 June at 20:43 २००९ सन् , यूएई

६.पढिरहेको छु नेपाली समाजको पाखण्ड खगेन्द्र संग्रौलाको स्मृतिकथा 'आमा र यम्दूतहरु' मा । गरुण पुराणलाई हिन्दू धर्मको अभिशप्त ग्रन्थका रुपमा नंगाउँनु लेखकको अभिप्राय देखिन्छ। धार्मिक परिमार्जनको आवाजको दस्तावेज हो यो।
25 June at 13:05२००९ सन्

७.हिजो जस्तै लाग्छ - धुँलै धुँलोको हातगुडा लिएर आमा अघि निर्दोष उभ्भिएका क्षणहरु , भोक भुलेर अबेर सम्म साथीहरु सँग खेल्दै रमाएका क्षणहरु र, सरले गुणा नमिल्दा डण्डा हानेका क्षणहरु ,आज कति छिट्टै समयले खोसेर लगेछ ती समयहरु र बनाएछ भाग्यको गुलाम - यो प्रदेशी ठिटो !!!
25 June at 17:38 २००९ सन्

८. देश तिमीहरुको क्याक्टस मात्र रोप्ने गमला होइन। न हो सत्ता नै तिमीहरुले बाँडिचुँडी खाने पक्वान् । जातियताका क्याक्टसहरु सप्रदैछन् । र , अहिले थप सिँचाई र उर्जा थपेका छौ तिमीहरुको पक्वान् फल्ने खेतहरुमा।( एमालेको नेतृत्वको सरकारले थप मन्त्रालय थपेकोमा रुष्ट बन्दै )
27 June at 14:47 २००९ सन्

९.सच्चा संगीत प्रेमी वा पाठक त्यो हो जस्ले स्रस्टाको परिश्रमको मुल्य तिरेर त्यसलाई सुन्छ र पढ्छ । STOP THE PIRACY !
28 June at 12:58 २००९ सन्

१०.सबै यी इन्टरनेट चलाएर अफिस वा शहर कै कुनै बन्द कोठाबाट शब्द साँट्न मै लिप्त छौं । सुखभोगको लिप्साले अझै कति मानसिक पीडा खेप्न बाँकी नै छ । बाउसो चलाउदा ठेला उठ्ने डर हुन्छ हातभरी र सबै पस्छौं कलमको खेती गर्न, विचारको खेती गर्न शहर तिर अनि रुन्चे अनुहार लगाउँछ बेरोजगार । पढेर शहर मै हराउँनु पर्छ भन्ने मान्यता कति गलत छ। विदेशको सिकार त हामी छदैछौं ।
29 June at 17:47 २००९ सन्

११.दिन भर गफ चुटेर बसे पनि ,भट्टी भित्र छुटे पनि केही बिग्रदैन ,केही छुट्दैन हामी बेरोजगार मात्र हौं भनिरहेछौं । घर घर तरकारी पुर्याइरहेछ विहारी बन्धु र ढाका कपडा बेचिरहेछन् असन भरि माँडे साहूहरु । जय नेपाल !
30 June at 13:49 २००९ सन्

१२.यी अन्तस्करणका सामुन्द्रिक छालहरु सँगै सम्झनाका जहाजहरु चडेर आईरहेछ कोही भेट्न मलाई र म पर्खिरहेछु यो मायाको बन्दरगाहामा....... उसैलाई।
03 July at 15:18 २००९ सन्

१३. कहाँ गयो
त्यो लेकबेंसी सुसेल्दै डुल्ने ठिटो ?
आफ्नो गाउँलाई मुटुभित्र
साँची हिंड्ने ठिटो ?
अरबको तातो बालुवामा रोप्दै होला
पसिनाको असार !
03 July at 16:10 २००९ सन्

१४.खेतबारीमा असार रोप ! मनबारीमा माया....जीवन भन्नु यस्तै रैछ दुई दिने घाम छाँया!
03 July at 23:35 २००९ सन्

१५.तिमीले मेरा लागि सबै गर्यौ र , गर्यौ सबै भन्दा राम्रो परिक्षण मेरो - घटायौ क्रमश:अंकहरु मेरो जिन्दगीको र अनुर्तिण बनाइदियौ यस्लाई तिम्रो मायाबाट ।
04 July at 15:18२००९ सन्

१६.आउनुहोस् हामी जातिय विभेदको अन्त्यका लागि सिंहनाद गरौं । ( नेल्सन मण्डेलाको आत्मकथा पढ्दै गर्दा यस्तो सिंहनाद गर्न पन लाग्यो आफ्नै देशमा पनि )
04 July at 15:27 २००९ सन्

१७.खै! को पो आउँला माया बोकेर यो झुपडी तिर !सपनाका आफ्ना महलहरु त्याँगेर....!
04 July at 23:15 २००९ सन्

१८.म यो कालो समयसँग प्रश्न गर्दैछु 'किन सधैँ हत्या गर्छस् सपनाहरुको मेरो ?'
05 July at 14:03 २००९ सन्

१९.शारीरिक सम्बन्ध धनिहरुका लागि सौख र गरिबहरुका लागि प्राकृतिक नियमको पालना मात्र हो ।

05 July at 14:21 २००९ सन्

२०. लेख्छ ऊ आफ्ना सौखका बल्याकबोर्डमा भयानक दैत्य कथा र फ्याँक्छ डस्पिनको भिरमा ती चकका टुक्राहरु जस्ता उस्को शरिर......( ख्याती श्रेष्ठको निर्मम हत्याबारे )

05 July at 16:44 २००९ सन् ,यूएई

२१.खै ! के दियौ र ? सबै लियौ ....माया माया भन्दै यो ज्यान् लियौ ।

24 July at 15:34 २००९ सन्

फेसबूकसँगको संवाद

2009-07-29T14:05:00.000-07:00

१. कोही मेरा शव्दभावसँग पनि प्रेम गर्न डराईरहेछन् । कस्तो बन्धन ? कि घृणाको विष वृक्ष झाँङ्गिदैछ त्यहाँ ?(२८ जुलाई२००९)

२. मायाको परिक्षा दिदैछौ कहाँबाट चोर्छौ आत्मीक चीटहरु र उतीर्ण हुन्छौ यस्मा ?(२८जुलाई२००९)

३.तिम्रो कल्पनाले मेरो तातो कफी हिउँ बन्यो...।ईष् र्याका झिंगाहरु भन्किरहेछन् यस्मा !(२८जुलाई२००९)

४.प्रियम्वदा ! तिम्रो अनुपस्थितिमा मेरो जीवन पट्टयार लाग्दो छ / अभागी छ / अप्रिय छ ।यहाँ टाढिनुको अनुभव धेरै भैसक्यो मलाई । सपनाहरु देख्दा देख्दा थाकिसकें म । आऊ ! अब पुग्यो मुटु दुखाउने खेल बन्द गरौं ।(२७ जुलाई२००९)

५.फेरि कतिले पोखे होलान् मनको गाग्रीबाट पानी जस्ता कविताहरु ।र ,त्यसले भिजे होलान् कति मनहरु...... !(२७जुलाई२००९)

६.मुटुभित्र हुनुपर्छ देश तिमीहरुका ओठमा पनि अँटेको छैन यो देश ।(उपराष्ट्रपतिको शपथका विषयमा ,२६जुलाई२००९)

७.यो एक्लो उदास कोठामा कोही आउँछ त बस् तिम्रा यादहरु छट्पटी बनेर..... ।July 22 at 8:07pm 2009

८.मलाई सम्झनामा बस्न देऊ - यो शहरमा तिम्रो सम्झनाको डेरा भन्दा प्यारो मेरा लागि अर्को न्यानो ठाउँ छैन ।July 20 at 1:13pm 2009

९.सपनाहरु वालुवाका घर झैं हुन् जो वच्पनमा जस्तै वयस्कमा बनाउँछौं हामी र त्यो सानो घातका हातहरुले छोईन्छन् र ढल्छन् अनि आवेगका लहरहरुले त्यस्लाई बगाउँछ ।July 20 at 12:35pm 2009·

१०." पार्टीका स-साना झण्डाहरु भित्र सहिदका विशाल सपनाहरु अँट्दैनन् , आऊ यी सबै झण्डाहरु बटुलेर बनाऔं एउटै राष्ट्रिय झण्डा र फरफराऔं त्यसलाई विकासका शिखरहरुबाट ।"July 18 at 2:40pm2009 ·

११.हामी पर्दाहरु भित्र थियौं र मायामा थियौं .......मुटु मुटु साँट्न के सकिन्थ्यो र ! सशरीर हामी मायामा थियौं .....July 15 at 11:34am2009 ·

१२.ईभाने! तिमीले किन्ने यी ब्रासलेटहरु भित्र
सम्झना हुनेछ यो देशको
र ,सुन्दरता हुनेछ ,
गरिबीका उदास तस्बिर हुनेछन्
अलिकती तिम्रो दया हुनेछ
तर मेरो स्वयम्भूको कसम
नेपाली माया हुनेछ
" अतिथीदेवो भव"

July 15 at 1:33am 2009

१३.ए ! गरिबको शहनलाई नलल्कार ! यो बारुद बनेर पड्कदा तिमीहरुको बस्ती पनि जल्ने छ मृत्युले याद गर !(जाजरकोट झाडापखलाको ढिलो उद्दार बारे )July 14 at 2:59pm2009 ·

१४.मधेसीहरुले हिन्दी भाषाको मान्यता पाउँने हो भने भारतिय बिस्तारवादले ठूलो फड्को मार्ने निस्चित प्राय: छ ।July 14 at 2:00pm2009 ·

१५.भानु तिम्रो घाँसीले काँटेको घाँस गोरुहरुले खाएर सके तिम्रो कुवाहरु बन्न सकेनन् दुर्गम बस्तीतिर । बटुवाहरु प्यासी नै हिंडिरहेछन् ।
July 13 at 2:56pm 2009·

१६.मेरो मुटु भन्दा प्यारो छ तिमीलाई त्यो मोतीको माला र प्लाष्टिकका कृतिम गुलाबहरु मात्र छन् तिम्रो कोठाको सजावटमा । भित्ता भरि हाँसिरहेछन् बलिवुड हस्तिहरु र पुरानो कामनाको कभर फोटोमा छ शिव श्रेष्ठ टेवलमुनि कतै र नयाँ मायापुरीका अंकहरु र स्टार म्यागजिन सजिएका छन् कलेजका पुस्तकहरु सँगै टेवल भरि ।July 12 at 3:19pm2009 ·

१७.किन मध्यरातमा उठेर कोर्छ ऊ अत्यास लाग्दा कथा ? र, किन साँट्छ किचकन्या रातसँग आफ्नो प्रेम ?July 11 at 6:12am2009
·
१८.जब सम्म दुर्गम बस्तीका दु:खहरुलाई आत्मसात् गर्न सक्दैनन् यी देशका ठेकेदारहरु समाज यीनै अत्यास लाग्दा दु:खहरुकै चक्रमा घुमिरहन्छ ।
July 11 at 4:50am · 2009

१९.जहाँ सिटामोल र एक पुरिया जीवनजलका लागि तड्पिएको छ दुर्गम बस्ती र हामीलाई थाहा छ आइस्क्रिम, वाइन र कक्टेलका अनेकौ फेलेवरहरु...... ।
July 8 at 4:51pm · 2009

२०.मुस्कान भन्दा सुन्दर वस्तु संसारमा अरु छैन।खुशीको अभिव्यक्ति दिने माध्यम हो मुस्कान।
June 10 at 5:22pm · 2009

२१.जती नै पाश्चात्य फेशनको अनुकरण गरे पनि सभ्यता त उही हो । आफ्नो आवारण मात्र सजाएर के गर्नु? पहिले शहरलाई हाम्रो फेशन सुहाउँदो गराऔं अनि फेशन गरौं ।
June 10 at 1:36pm ·2009

२२.सधैं मानसिक दासताको शिकार छौं हामी ।
June 9 at 12:24pm · 2009

२३.समानान्तर रुचीले अझ बढी हार्दिक बनाउँछ मित्रता।
June 5 at 3:34pm 2009

२४.जवसम्म शरीरभरि नीला डाँमहरु बस्तैनन् , जवसम्म रगतले लत्पतिदैन जमिन वा जवसम्म गल्दैन स्वयं मुक्केवाज! तवसम्म हिर्काउँनु उस्को सौख हुन्छ धुकधुकी रहेसम्म /शास रहेसम्म मृत्यु घोषित नभए सम्म वा आफू विजयी नभए सम्म हिर्काउँनु उस्को विरोध हो / विवेक हो/ विलास हो आफ्नो अभिष्ट पूरा गर्नकालागि, कुर्सीकालागि ,सत्ताकालागि - शान्तिको मृत्यु केही होइन ।(३जुन२००९)

२५."अन्तर्मनको यात्रा "आत्मालापको आठौं संस्करण अस्ति र हिजो 7/7 घण्टा पढेर सकें । मैले यत्ति ढीला यस्लाई पढ्नु लज्जास्पद त लाग्यो नै तर बर्षदिन अघी नै पढेको भए बर्षदिन अघी नै दुखी हुनुपर्दोरैछ । मैले यस्मा जगदीश घिमिरेज्यू लाई एउटा आदर्श पुरुषको रुपमा पाएको छु।र, त्यो भन्दा ठूलो नेपाली सुपुत्र जो साहित्य र समाजसँग औधी घुलमुलिएको छ। जस्ले सधैं आफू जन्मेको माटोलाई माया गर्छ र त्यस्प्रतिको आफ्नो सच्चा कर्तब्य भुल्दैन|
May 28 at 8:50pm · 2009

२६.धेरै हद सम्म मान्छेले भौतिक सुख सुविधा आफ्ना लागि भन्दा पनि अरुलाई देखाउँने आडम्वरले जोड्छ। यसैका लागि उस्ले आफ्नो पुरा जिन्दगी संघर्ष र तनाव सँगै ब्यथित गर्छ।
May 24 at 1:18pm 2009

२७.हामी सधैं आफ्नै घरको भोक ,गरिबी र दुर्दशाको तस्बिर उतार्ने कुशल फोटोग्राफर बन्छौं ,कवि बन्छौं ,कलाकार बन्छौं मात्रै।
May 22 at 11:43am · 2009

२८.चिट्ठीपत्र आउँन छोड्यो तर्कनाको तास काँटें , माया कस्तो हुन्छ कुन्नी ? एक्लै एक्लै निरश रात काँटें ।
May 19 at 11:53pm · 2009

२९.खै !कसरी बिर्सन्छन् मान्छेहरु आँफैले हिंडेका गोरेटाहरु बाँस बसेका झुपडीहरु अनि सँगै हिंडेको सहयात्री ।
May 18 at 8:29pm · 2009

३०. आजकल कविता कोर्ने लहर बन्द प्राय: छ । देशको विकास र कविताको विकास उस्तै उस्तै हो क्यारे! तीनै पुराना दिनका पुराना कविताहरु टाँस्यो बस्।
May 16 at 2:33pm · 2009

३१.मेरो एउटै कविताले मात्रै पनि सजिलै गर्न सक्छ तिम्रो मुटुसँगको बिद्रोह , मेरो एउटै गीतले मात्रै पनि सजिलै परास्त गर्न सक्छ - तिम्रो उन्मुक्त हाँसो तेसैले ख्याल गर ! मनको जहर पोख्दैछु म र , लेख्दैछु अन्त्यबिहिन हाम्रो अभिषाप्त प्रेम कहानि / र , बनाउँदैछु प्रेम बिद्रोहको अग्लो पहाड .....
May 16 at 1:21pm 2009

३२.मेरो मनको निर्जन टापूमा तिम्रो उपस्थितिको पदचाप - तिम्रो पाउजूको झन्कार कुनै मधुर संगीत बनेर म्रित अनुराग जगाइदिन्छ , मनको क्यानभासमा तिम्रो सजिब तस्बिर प्रणयको उन्माद बोकेर हाँस्छ , किन अन्तस्करण भरी भरी तिम्रो बाणी अबिरल प्रेम पुकार बोलिरहन्छ ?
May 15 at 10:25pm · 2009

३३.उस्तै छ देश - उस्तै छ भेष मात्र लिएर आयौ भ्रन्तिका सपनाहरु फेरि गरीबहरु/ बेरोजगारहरु तीनै सपनाहरु ओडेर सुत्छन् र सुन्दर बिहानको परिकल्पना गर्दै मर्छन् ....
May 14 at 3:10pm · 2009

३४.मेरो देश: जहाँ प्रश्नपत्र किनेर तोक्मा भिर्छ धनाढ्य विधार्थी र, गरीब छात्रले च्याँत्ने गर्छ आफ्नो इमानको सर्टिफिकेट , जहाँ अजङ्गको पहाड जस्तो जिन्दगी र, आँधिहुरीको गीत झैं जीवन ठानेर बसन्तपुरको दरबारबाट हामफाल्छे पिठ्यूँको बालक सँगै आमा ........(मे२००९)

३५.सम्पूर्ण मोह र सुखहरु त्यागेर जो निस्केको थियो दरबारबाट - प्रजाको भोक्, रोग र मृत्युको कारण खोज्न र आज फर्केको छ नाजवाफ भएर हाम्रो दैलोमा, जहाँ घरघरमा बनिसकेका छन् बारुद कारखाना र जहाँ आफ्नो मिर्गौला बेचेर तिर्नुपर्छ हर छोराहरुले बाबुको रक्सी र जुवाको ऋण ।May 9 at 1:53pm · 2009

३६.यो इन्डियन काग बारबार नेपालमा आउँछ र हाम्रो आँगनमा बिस्ट्याउँछ । पहिले यस्लाई नै धपाउँनु पर्यो - गुँलेली हान्नु पर्यो। त्यसपछि गरौला अनमिनको कुरा।(राकेश सुदका बारे)
May 6 at 8:10am 2009

३७.अन्तत: राजनीतिको घिनलाग्दो खेलको प्रदर्शन चाखलाग्दो भयो नै। एउटा ब्यक्ति विशेषको लागि त्यत्रा दलहरु एकवद्ध भए । यो एकवद्धता संविधान लेखनको लागि हुनुपर्ने। सत्ता भन्दा ठूलो जनताको संविधान होइन रैछ । माओवादीको सत्ता ढाले पनि विगतमा जनताका सामु नाङ्गी सकेका पार्टीहरुलाई के जनताले फेरि स्विकार्लान?क्रान्तिको आगोमा सल्किरहेका जनतालाई नभुल्नु लाउडाहरु!( माओवादीको सरकार गिराईए पछि )
May 4 at 1:31pm 2009·

देश दुखेको छाती

2009-07-23T03:37:00.002-07:00

प्रियम्वदा !

म किन लेख्न सक्तिनँ आजकल

तिम्रा लागि प्रेम कविताहरु

किन गर्न सक्तिनँ हिजो जस्तो

तिम्रो रुपको वर्णन ?

तिम्रो आँखा , ओठ र मुस्कानमा

किन देश दुखेको तस्विर मात्र पाउँछु ?

तिमीले माया गर्ने त्यो प्रेमी

म बाट निक्लेर

कतै हिंड्यो

माफ गर !

म सँग अब कुनै

प्रेमील सपनाहरु छैनन्

मैले आशारामहरुका घाउ

छातीमा लिएर हिंडेको छु

मलाई मेरै बाबुको

फाँटेको कमिज भन्दा

किन बढी चिन्ता

त्यो अपरिचित भोको बालकको?

म सहिदका कुल्चिएका सपनाहरुसँग

निस्सासिन्छु - एैठन हुन्छ ,

मैले तिम्रा इच्छाहरुसँग

साटेको छु चिसा पेटीमा सुतेका

खातेबालकहरुको भविष्य

र , सम्साझै निभ्दै गरेका

टुकीहरुको बस्तीसँग

जलाएको छु आँफूलाई ।

देश दुखेको छाती

2009-07-23T03:37:00.001-07:00

युरोपेली पर्यटक सँग ! (अकविता )

2009-07-23T03:35:00.000-07:00

महाशय !
यो पेटी भिकारीहरुका लागि हो
र , यो सडक धनी र मन्त्रिका गाडीहरु
कुद् नका लागि बनाईएको हो
मौरी जस्ता यी कर्मशील मान्छेहरु
घाम नछिर्ने गल्लीहरु भित्र बस्छन्
र भोक नदेखिने वस्तीहरु भित्र हराउँछन्
महाशय !
तपाईंले देखिरहनु भएको
यी अग्ला भवनहरु
मात्र जुवाघर हुन् ,नाईट्क्लबहरु हुन्
यहाँबाट देश कहिले चिहाउँन सकेन कोहि
तपाईंहरु सँग विकासका हिम शिखरहरु छन्
र , हामी सँग विकट हिम चुचुराहरु मात्र छन्
महाशय !
तपाईंका दयाहरुले , मायाहरुले
हाम्रो तस्विर कहिल्यै फेरिएन
तस्विर फेर्नेहरु उही भए पछि
कसरी फेरियोस् दृष्य ?
टिनका बाकसमा लाहूरेले
दुईचार जोर लुगाफाटो र दुईचार हजार
बोकेर ल्याउँदैमा फूलमायाको घर फेरिदैन
न त अरबमा पसिनाको असार रोप्नेहरुले
फेर्न सक्छन् यो घर !
यो घर फेर्न इमान्दार कर्मीहरु चाहिन्छ
संकल्प चाहिन्छ
इँट्टा बनाउँने चाहिन्छ ,
इँट्टा फुटाउँनेहरुले कसरी बनाउँछन् घर?
लखनको ढोका नभएको घर हो यो देश
जो पनि पस्न सक्ने , बस्न सक्ने
र चुस्न सक्ने -
ढोका बनाउँनु छ जसरी पनि
महाशय !
वर्तमानमा बाँच्नेहरुलाई
इतिहासले मात्र कसरी खान दिन्छ ?
जिर्ण बन्दैछन् मल्लकालिन दरबारहरु र मन्दिरहरु
त्यही तल बसेर युवक
पिउँछ तिम्रो सभ्यताको धूँवा
किशोरहरु अध्ययन गर्दैछन् बन्दकोठा भित्र
तिम्रो देशका अश्लिल सिनेमाहरु
हामीले सिकेका सभ्यताहरु
यहाँ भन्दा पर छैनन्
खान सिक्यौं , लाउन सिक्यौं
तर आँफै बनाउँन सिकेनौं
भ्यालेन्टाईन् डे याद छ
तर आफ्नै आमाको जन्मदिन भुल्छौं
महाशय !
अब हामीले तयार गर्नु छ
एकदमै सुपर हिट हाम्रो लोक गीत
त्यसपछि बल्ल नाँच्नेछन्
रोपाहाहरु, जोताहाहरु
सुतुवाहरु , मुतुवाहरु
भुकुवाहरु...
छिट्टै तयार पार्नु छ
त्यो हाम्रो गीत -
हाम्रो संविधान ,
महाशय !
भिजीट नेपाल २०११ मा
पून स्वागत गरौंला
नयाँ संविधान सँगै
अहिलेलाई बिदा !
गुड वाई !!

तीन हाइकु प्रयास

2009-07-15T05:44:00.000-07:00

(एक)

भीरको यात्रा
गणतान्त्रिक राज्य
उदास वस्ती

(दुई )

गुलाव फूल
प्रेमको उपहार
ओईलिझर्छ

(तीन )

जाजरकोट
हत्यारो राज्य सत्ता
अकाल मृत्यु

समय र भाग्य

2009-06-30T04:35:00.000-07:00

हिजो जस्तै लाग्छ -
धुँलै धुँलोको हातगुडा लिएर
आमा अघि
निर्दोष उभ्भिएका क्षणहरु ,
भोक भुलेर अबेर सम्म
साथीहरु सँग खेल्दै रमाएका क्षणहरु
र, सरले गुणा नमिल्दा
डण्डा हानेका क्षणहरु ,
आज कति छिट्टै समयले
खोसेर लगेछ ती क्षणहरु
र बनाएछ भाग्यको गुलाम -
यो प्रदेशी ठिटो !

घोडा

2009-06-30T03:39:00.000-07:00

हामीले घोडचढीहरुबाट
बडो मुश्किलले खोस्यौं
कालो घोडा
र , त्यो घोडा तिमीहरुलाई सुम्प्यौं
लगाम सुम्प्यौं
गन्तव्य हिंड्ने घोडेटाहरु दियौं
गोरेटाहरु दियौं
आशा दियौं / विश्वास दियौं
र दियौं शाहास ,
त्यो घोडा चढे पछि दम्भ बढ्यो
र सोच्न थाल्यौ -
त्यो घोडालाई आफ्नै इच्छाका घोडेटाहरुमा कुदाउँछु
गोरेटाहरुमा दौडाउँछु
जङ्घार तार्छु ,
कुदायौ र लड्यौ
घोडा चढ्नेहरु लड्छन् र त सिक्छन्
तर सिक्नु अघि नै हार मान्यौ
र फिर्ता गर्यौ
त्यो हाम्रो घोडा
ती पुरानै घोडचढीहरुलाई
जस्बाट जितेका थियौं
खोसेका थियौं -
त्यो कालो घोडा ।

क्याक्टस रोप्नेहरु !

2009-06-30T03:16:00.000-07:00

मान्यौं -
तिमीहरु कम्यूनिष्ट हौ
खाँदैनौ ईश्वरका नाउँका शपथहरु,
जनताको बलिदानका नाउहरुमा
सयर गर्छौ -
उनीहरुकै पसिनाका नदिहरुमा ,
जोड्छौ भोका र निमुखाका लागि
सपनाका पुलहरु ,
यथार्थ यस्तो छ
तुँईनका डोरी खिच्ने तागत छैन -
बालक र बृद्धहरुमा ,
रोप्छौ क्रान्तिका बिजहरु
र , अंकुराउँछौ त्यसलाई
अनि सँप्रदै जान्छन्
ती जातियताका क्याक्टसहरु
र मर्दै जान्छन्
शान्तिका सयपत्री फूलहरु
याद गर !
क्रान्ति हाम्रो पूर्खाको वंशाणुगतगुण हो ,
जस्ले हामीलाई टेकेर
आफ्नो अभिष्ट मात्रपुरा गर्ने धृष्टता गर्छ
तीनिहरुका लागि फलामको सिरक बन्नेछौं
इतिहास यसरी नै कोरिएको छ
र , कोरिरहनेछ छ ।

अतिक्रमण

2009-06-20T04:00:00.000-07:00

रात छ र !
शुन्यता छ ,सन्नाटा छ
दिनभरि जुगा जस्तै
सल्बल्याउँने मान्छेहरु
पसेका छन्
आ - आफ्नै दुलाहरु भित्र ,
बस्ती सुतेको छ लमतन्न
र ,
जागेका छन्
नजिकैका ओडारहरुबाट
बाघ ,हुँडार र स्यालहरु
हराएको छ -
किसानको नीद
जबसम्म राम्ररी छेक्वार गर्न सक्तैनँ
उस्ले गोठ -
हराउँनेछन् उस्ले
आफू भन्दा बढीमाया गरेर पालेका
चौपायाँ र पंक्षीहरु ,
अनि यै रात सँगै पस्ने छन्
सलह जस्ता चोरहरु
उस्को घर भित्र पनि
खोतल्नेछन् सम्पूर्ण चिजहरु
र, लग्नेछन्
पूर्खाको रगतले कोरेको सुन्दर चित्र -
इतिहासको सन्दुक सँगै ।

Facebook | Prawash Shrestha

2009-06-18T02:09:00.000-07:00

Facebook Prawash Shrestha

देश र हामी

2009-06-14T03:53:00.000-07:00

सधैं प्रतिशोधको
क्रोधाग्निमा जल्छौं हामी
व्यर्थको घमण्ड गर्छौं -
जब कि हामीले
पिउँने हावा उही हो
पानी उही हो
र, ताप्ने न्यानो घाम ,
आगो उही हो
रुझाउँछ झरीले उसरी नै
दुख्याउँछ घाउले उसरी नै
र झस्किन्छौं मृत्युले हामी उसरी नै
अब के फरक छ ?
रगत ? वा, विचार ?
हो, विचार फरक छ
किनकी त्यस्तो पाठशाला नै बनेन
जहाँ समान शिक्षा हुन्छ विचारको
त्यस्तो घर नै बनेन
जहाँ समान संस्कार हुन्छ सभ्यताको
राज्यले अपहेलित गरेको
दुर्गम गाउँघर बन्यौं कति
जात धर्मका अन्ध धिर्तराष्ट्र बन्यौं कति
र, कति बन्यौं राजनैतिक विभुषण
एउटै देशको सिमा भित्र रहेर पनि
एउटै राष्ट्रिय गीत गाएर पनि
एउटै सहकालमा जन्मेर हुर्के पनि
फरक आडम्बरहरुको घर बनायौं
र, बार्यौं त्यसलाई घ्रिणाका पर्खालहरुले
र ताप्यौं छिमेकीको जलिरहेको घर
न्यानो मान्दै ,
भुल्यौं हामी निस्केका थियौं
हात्तेमालो गर्दै -
उही युगमा ,उही भेषमा
स्वतन्त्रताको एउटै आवाज लिएर
प्रगतिको एउटै शपथ लिएर
विद्रोहको एउटै नारा लिएर
लोकतन्त्र जिन्दावाद !
गणतन्त्र जिन्दावाद !!
लोकतान्त्रिक गणतन्त्र जिन्दावाद!!!

जीवनमोह (छोटो कविता)

2009-06-08T10:27:00.000-07:00

ऊ
देश ,समाज
र जीवनका कुरा गर्छ
उस्लाई थाहा छ -
भोकको पीडा
हिंड्छ सधैं
फुङ्ग धूँलो उड्ने सडक छेउ
सोच्छ -
जीवन प्रतिको मोह ,
प्रेम र वासनाको फरक
जिउँनु भन्दा
ठूलो कुरा अरु केही छ?
अठ्याउँछन् अभावका हात्तीहरुले
तर्साउँछन् समाजका पिचासहरुले
मात्र ऊ खोज्छ भाग्न यी सबबाट ,
तर के सहज छ
परिस्थितिदेखि भाग्न कतै?

शान्तिको मृत्यु रोज्नेहरु

2009-06-05T20:28:00.000-07:00

हिर्काउँनुमा पनि मजा छ
शव्दले ,शक्तिले -
जवसम्म मृतक घोषित हुँदैन शत्रु!
तवसम्म हिर्काउँनुमा मजा छ ,
बातले ,लातले , लाँठीले
यो पनि रीसको आफ्नो अभिव्यक्ति हो
शक्तिको आफ्नो अभिव्यक्ति हो ,
बाँधेर या लखेटेर जसरी हिर्काय पनि
हिर्काउँनेहरुलाई आनन्द हुन्छ हिर्काउँनुमा
ढाँडमा , नलीहाडमा, कोखमा ,टाउकोमा,
छातीमा, अनुहारमा - जताततै
जवसम्म शरीरभरि नीला डाँमहरु बस्तैनन् ,
जवसम्म रगतले लत्पतिदैन जमिन
वा जवसम्म गल्दैन स्वयं मुक्केवाज!
तवसम्म हिर्काउँनु उस्को सौख हुन्छ
धुकधुकी रहेसम्म /शास रहेसम्म
मृत्यु घोषित नभए सम्म
वा आफू विजयी नभए सम्म
हिर्काउँनु उस्को विरोध हो /
विवेक हो/ विलास हो
आफ्नो अभिष्ट पूरा गर्नकालागि,
कुर्सीकालागि ,सत्ताकालागि -
शान्तिको मृत्यु केही होइन,
हिर्काउँनुमा पनि मजा छ
छलले, बलले -
जवसम्म मृतक घोषित हुँदैन शान्ति!

अनुहार सँगको साक्षात्कार

2009-06-05T19:44:00.000-07:00

please click the photo to view in large size.

सहर

2009-05-31T05:22:00.000-07:00

सधैं सपनाहरु
र केही आशाहरु बीच
सडक, पेटी
र गल्लीहरु भौतारीरहने
कुनै बेरोजगार युवकको
लामो सुस्केरा हो सहर!
संघर्ष र तनावहरु सँगै -
सधैं साँझका गिलासहरुमा
आफूलाई रीत्ताउँन खोज्नुको
रहर हो सहर!
सौख,शोक, भोक,रोग
र फोहोरको असन हो सहर!
जहाँ इमान्दारीताको कुनै मूल्य छैन
जहाँ मानवता
शून्य शून्य प्राय: छ
मान्छेहरुका आस्थामा नअँटेको-
जिर्ण मन्दिर छेउ
मृत्यु पर्खिरहेका बूढाबूढीहरुको-
अत्यास लाग्दा दिनहरु
र,
सभ्यताको गीतमा झुमिरहेका
युवा पिँढीको को सबुत हो सहर!
आश्वासनले मात्र सरकार चल्ने
मेलम्चीको प्यास हो सहर।

प्रदेशतिर बाट .....

2009-05-31T04:50:00.000-07:00

यो कहाली लाग्दो बिदेशी बसाँई
खै ! कसरी लेखूँ तिमीलाई
यादका पहाडहरुले थिच्छन्
प्रियम्बदा!
तिम्रो सम्झनाले त झन् मुटु नै छेड्छ -
रक्ताम्य मुटु लिएर पनि बाच्न सकिँदोरहेछ
म अनुभव साँटिरहेछु,
सिग्रेटको धुँवाले पनि घटाँउदैन पीडा
रमका पेगहरुले पनि भुलाँउदैन पीडा
मसंग आजकल नीद पनि हुदैन
र सपनाहरु पनि...
म रित्तो मान्छे बनेर पनि
सम्पन्नताको भ्रम दिइरहेछु
समयलाई / समाजलाई,
प्रियम्बदा !
थाहा छैन-
तिम्रो, मेरो र हाम्री छोरीको सपनाको घर
म कुन पीडाका इँटहरुले बनाउंदैछु.... ?

बिष

2009-05-31T04:44:00.000-07:00

मेरो एउटै कविताले मात्रै पनि
सजिलै गर्न सक्छ तिम्रो मुटुसँगको बिद्रोह
मेरो एउटै गीतले मात्रै पनि
सजिलै परास्त गर्न सक्छ -
तिम्रो उन्मुक्त हाँसो
त्यसैले ख्याल गर !
मनको जहर पोख्दैछु म
र ,
लेख्दैछु अन्त्यविहीन हाम्रो अभिषाप्त प्रेम कहानी
र ,
बनाउँदैछु प्रेम बिद्रोहको अग्लो पहाड .....

लोकतन्त्र

2009-05-31T04:20:00.000-07:00

'पुरानै मान्छे हो त्यो -
मात्र फेरेको छ नयाँ कोट'
बस्तीतिर आउँदै गरेको आक्रिती देखाउँदै भन्छन् -
चौतारीमा बसेका बूढापाकाहरु ,
युवाहरु- तन्नेरीहरु त्यो मान्न तयार छैनन्
भन्छन् - 'त्यो मान्छे नयाँ हो
शरीर ,कोट , बिचार सबै सबै नयाँ भिरेको'
छ्याप्लङग !आवाज आयो नजिकैको फोहोर पोखरी बाट ,
ठेस लागेर खसेको थियो
बस्तीतिर आउँदै गरेको त्यो आक्रिती त्यहाँ...... ।

गुँलेली भिर्ने ठिटाहरु

2009-05-30T08:04:00.000-07:00

सधैं स्वतन्त्र उडिरहेका हुन्छन्
हाम्रा बस्तीका आकाशमा -
हिंस्रक चील र बाजहरु
वस्तीभरि छन् गुँलेली भिर्ने
ठिटाहरु झार्छन निरीह ढुकुरहरु
र काफल खाँदै गरेका जुँरेलीहरु
तर सक्दैनन् आफ्नै कुखुराका चल्लाहरु बचाउँन
हिंस्रक चील र बाजहरुबाट
ठिटाहरुका मट्याङ्ग्राले झार्न त के
छुन सम्म सक्तैन चील र बाजहरुलाई
भीर ,पँखेरा र अग्ला सल्लाका
रुखहरु जहाँ तही सुरक्षित हुर्किरहेका हुन्छन्
नयाँ नयाँ चील र बाजहरु
न त भत्काउँन सके कसैले यिनका गुँडहरु
तर भत्काउँदै हिंड्छन्
निरीह गौथलीका गुँडहरु -
गुँलेली भिर्ने ठिटाहरु ।

प्रेमराग

2009-05-30T03:36:00.000-07:00

मेरो मनको निर्जन टापूमा
तिम्रो उपस्थितिको पदचाप
तिम्रो पाउजूको झन्कार
कुनै मधुर संगीत बनेर
म्रित अनुराग जगाइदिन्छ
मनको क्यानभासमा
तिम्रो सजिब तस्बिर
प्रणयको उन्माद बोकेर हाँस्छ
किन अन्तस्करण भरि भरि
तिम्रो बाणी अबिरल प्रेम पुकार बोलिरहन्छ ?

Facebook | Anuj Shrestha

2009-05-30T01:25:00.000-07:00

Facebook Anuj Shrestha

देश र बुद्ध

2009-05-30T01:22:00.000-07:00

जहाँ प्रश्नपत्र किनेर

तक्मा भिर्छ धनाढ्य विधार्थी

र, गरीब छात्रले च्याँत्ने गर्छ

आफ्नो इमानको सर्टिफिकेट ,

जहाँ अजङ्गको पहाड जस्तो जिन्दगी

र, आँधिहुरीको गीत झैं जीवन ठानेर

बसन्तपुरको दरबारबाट हामफाल्छे

पिठ्यूँको बालक सँगै आमा ,

जहाँ सधैं नयाँ हत्याको खोजमा हुन्छन् -

राजनीतिक शरण पाएका गुण्डाहरु ,

जहाँ सम्पूर्ण मोह र लोभहरु त्यागेर

प्रजाको भोक् ,रोग र शोकको कारण खोज्न

दरबारबाट निस्केको बुद्ध -

लाचार फर्कन्छ हाम्रो दैलोमा

जहाँ घर घरमा बनिसके बारुद कारखाना,

जहाँ आफ्नो मिर्गौला बेचेर तिर्नुपर्छ

हर छोराहरुले बाबुको रक्सी र जुवाको ऋण ।